بیماری منییر چیست ؟

بیماری منییر یکی از علل مهم مراجعه بیماران مبتلا به سرگیجه است.

در این بیماری که اصطلاحا به نام فشار گوش یا هیدروپس شناخته می شود، فشار مایعات گوش داخلی بالا می رود.

بیماری منیر

علائم منییر

فشار مایع داخل حلزون گوش یا آندوسف بالا رفته و سبب ایجاد علائمی مانند سرگیجه دورانی ، افت شنوایی ، حس عصبی ، وزوز گوش و احساس پری گوش می شود.

فرد مبتلا به بیماری منییرمی تواند یکی از علائم یا هر چهار علامت بالا را داشته باشد اما تا زمانی که سرگیجه ایجاد نشده نمی توان تشخیص منییرگذاشت.

زمان سرگیجه بیمار مبتلا به منییر از 20 دقیقه تا چندین ساعت متغیر است.

سرگیجه واقعی دورانی است و بیمار احساس می کند که محیط به دور او می چرخد یا خود او داخل یک تاب و جسم مدور است و به دور محیط می چرخد.

سرگیجه همراه همراه با حمله استفراغ ، تهوع و تعریق همراه است؛ با حرکت دادن سر این حالات بدتر می شود.

همراهی سرگیجه با استفراغ سبب ترس زیادی برای همراهان می شود.

دقت داشته باشیم در هر گونه سرگیجه ، تهوع و استفراغ حتما باید به فکر مسائل دیگر مانند آریتمی قلبی و مشکلات قلبی باشیم.

توصیه می شود در مواردی که بیمار علائم مذکور را دارد حتما به اورژانس مراجعه نماید.

بیماری که سابقه حملات مشابه را دارد و تشخیص بیماری منییر برای او از قبل توسط متخصص گوش و حلق و بینی داده شده می تواند موقع ایجاد سرگیجه دورانی از داروهای ضد تهوع و ضد سرگیجه مثل اندانسترون ، دیازپام و دیمن هیدرینات استفاده نماید.

حملات سرگیجه منییر در طی رانندگی و در حین کار می تواند برای بیمار خطرناک باشد لذا به بیماران مبتلا به منییر توصیه می شود داروهای خود را به طور ناگهانی و بدون اطلاع پزشک معالج تغییر ندهد.

شیوع بیماری منییر در جوامع مختلف 5 در 1000 نفر است.

از سن کودکی تا بزرگسالی به این بیماری مبتلا می شوند؛ در سن 40 تا 60 سالگی در زنان بیشتر است، علت اصلی آن شناخته شده نیست اما مسائل ارثی ، فامیلی و ویروسی می توانند علل آن باشند.

علائم معمولا دوره ای است، این حالات مداوم یا دوره ای هستند در ابتدا افت شنوایی خفیف در فرکانس های پایین است اما در صورت عدم درمان می تواند شدید و در همه فرکانس ها باشد و گاهی منجر به کری کامل می شود.

10% موارد فامیلی و 10% موراد دوطرفه است.

رژیم غذایی بیمار مبتلا به منییر چگونه است ؟

بیماران مبتلا باید از استرس و اضطراب پرهیز نمایند ، داشتن استرس و کم خوابی می تواند سبب عود بیماری شود.

اجتناب از مصرف نمک بسیار مهم است ، مصرف نمک می تواند حمله منیر را تشدید کند، محدود کردن نمک به صورت حذف نمک اضافی سر سفره یا نمک نمکدان و حذف غذاهای شور مثل چیپس ، آجیل شور و پفک است.

نمک موجود در نان و غذاهای عادی منعی ندارد.

بیمار بهتر است مصرف مایعات کافی داشته باشد هرچه مایعات مصرفی بیشتر باشد بهتر است.

در بیمارانی که مشکل نارسایی قلبی ندارند مصرف مایعات زیاد توصیه می شود بر خلاف تصور عام که مصرف آب باید محدود شود در بیماران مبتلا به منییر مصرف آب توصیه می شود.

گاهی بیماران به ماده غذایی خاصی حساسیت دارند مثلا بیمارانی که به گندم حساس هستند یا از سلیاک رنج می برند یا بیمارانی که به لبنیات ، نوشابه و کافئین حساس هستند ممکن است بعد از مصرف این موارد سرگیجه پیدا کنند به بیمار توصیه می شود قبل از هر حمله لیست خوارکی هایی که در 48 ساعت قبل مصرف کرده را یادداشت کند تا احیانا اگر به ماده خاصی حساسیت دارد مشخص شود.

آلرژی غذایی به خربزه ، تنقلات ، آجیل ، لبنیات و فلفل در بعضی از بیماران سبب تشدید حملات منیر می شود.

درمان بیمار مبتلا به منییر چگونه است ؟

برای درمان اصلاح روش زندگی ، پرهیز از استرس ، مصرف مایعات زیاد و داشتن خواب منظم توصیه می شود.

درمان های دارویی مثل بتاهیستین و سینارین توصیه می شود.

گاهی منیر با بیماری میگرن همراهی و هم پوشانی دارد و بیماران مبتلا به میگرن هم می توانند علائم کامل منیر را نشان دهند ممکن است پزشک معالج برای درمان بیماری منییر مجبور به استفاده از داروهای ضد میگرن باشد.

یکی دیگر از روش های کنترل حملات منیر و سرگیجه تزریق داخل گوش یا intuty mpanic injection است.

در تزریق داخل گوش با استفاده از سوزن های بسیار نازک دارو به داخل فضای داخلی گوش فرستاده می شود.

معمولا از کورتون ، دگزامتازون یا متیل پردنیزولون استفاده می کنیم.

مصرف کورتون داخل گوش مزیت رساندن غلظت های بالای دارو به داخل فضای گوش داخلی را دارد.

در این روش دارو مستقیم از دریچه بیضی و دریچه گرد وارد گوش داخلی و حلزون می شود.

در این روش کورتیکواستروئید مستقیم وارد گوش می شود و عوارض جانبی مصرف کورتیکواستروئید را ندارد.

تزریق  کورتیکواستروئید برای کنترل سرگیجه بیمار مبتلا به منییر توصیه می شود و ممکن است هیچ اثری بر روی سایر علائم مثل وزوز گوش و افت شنوایی نداشته باشد.

در این روش به فواصل معین 1 هفته یا بیشتر بر اساس تشخیص پزشک تزریق داخل گوش انجام می شود.

در بعضی بیماران مبتلا به منییر که شنوایی قابل توجهی ندارند و افت شنوایی از 50 دسی بل بیشتر است و فرد مبتلا به تزریق های مکرر گلوکورتیکوئید پاسخ نداده می توان از جنتامایسین استفاده کرد.

جنتامایسین یک داروی آنتی بیوتیک است که اثرت سمی برای سیستم تعادلی دارد و مصرف داخل گوش آن می تواند سرگیجه را کنترل کند.

پزشک متخصص گوش و حلق و بینی می تواند از مصرف دگزامتازون به متیل پردنیزولون یا جنتامایسین برای کنترل سرگیجه استفاده کند.

در تزریق داخل گوش با سوزن های بسیار کوچک که مخصوص این کار هست دارو تزریق می شود و خطر پارگی دائم پرده گوش کمتر از 1% است.

بعد از تزریق ، بیمار به مدت 10 دقیقه در وضعیت خاص می خوابد از خوردن ، قورت دادن ، آب دهان و صحبت کردن پرهیز می کند.

در مواردی که بیمار مبتلا به منییر به درمان دارویی تزریق داخلی گوش پاسخ نمی دهد و حملات کنترل نمی شوند می توان از عمل جراحی دکمپرشن ، ساک آندولف ، قطع عصب و دستبولار یا تخلیه تمام لابیرنت ، لابیرنتکتومی استفاده کرد.

در قسمت های بعدی به توضیح موارد اشاره شده می پردازیم.

درباره yazdaniadm

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  • 1 × چهار =

Call Now Button
Visit Us On TwitterVisit Us On Instagram